مهم ترین و زیباترین اتفاق در این 5 روزه راهپیمایی با شکوه روز دوشنبه بود که علیرغم عدم صدور مجوز  از سوی وزارت کشور با حضور میلیونی مردم صورت گرفت و مردم شجاع و در صحنه تهران به خوبی اراده ملت را در راه احقاق حقوق پایمال شده خود به نمایش گذاشتند.نکته جالب  سکوت و ارامش حاکم بر این تجمع بود.

اما متاسفانه کوردلانی که نمی توانستند حریت ایرانیان را تحمل کنند ساعاتی بعد این تظاهرات ارام را به خاک و خون کشیدند و باعث شدند تا هفت نفر از هموطنان عزیزمان در راه آرمان شان که همانا آزادی وطن از چنگال دیکتاتوری است به شهادت برسند.گفته می شود که هواداران موسوی قصد اختشاش و تخریب اموال عمومی را دارند اما همگان می دانند که اختشاش گران هواداران واقعی مهندس نیستند و این ها بهانه ای است برای سرکوب اعتراضات به حق مردم که متاسفانه به شدت ادامه دارد.

مهندس موسوی و دیگربزرگان اصلاح طلب هم علیرغم بازداشت های گسترده اصلاح طلبان با شجاعتی مثال زدنی مقاومت می کنند و به گفته مهندس وی تا اخرین لحظه از رای ملت دفاع خواهد کرد.متاسفانه آنچه از روز قبل از انتخابات تا کنون رخ داده است بیشتر شبیه به کودتا بوده تا انتخاباتی ازاد و رقابتی که در ان 85 درصد ملت ایران حضور پیدا کردند.

همان طور که در یادداشت قبل گفتم  تداوم بازداشت های  بی دلیل جمع کثیری از بزرگان اصلاح طلب چون تاج زاده نبوی حجاریان ابطحی و زید ابادی و همین طور سرکوب وحشیانه تظاهرات ارام مردم و امنیتی کردن فضای کشور  توقیف اکثریت روزنامه های موثر  اصلاح طلب و فیلتر و سانسور شدید سایت های اینترنتی و تداوم غیر موجه قطعی سیستم اس ام اس مخابرات همگی نشان از رخدادی تلخ در دوره سی ساله نظام جمهوری اسلامی دارد که بسیاری از کارشناسان به خوبی بر آن مرگ جمهوریت در این نظام نامیده اند.

این روزها به طور قطع با تداوم مقاومت ملت در دفاع از آرمان هایشان در تاریخ به نیکی به ثبت خواهد رسید و مردم باید بدانند که این یک نقطه عطف در راه دفاع از آزادی های مشروع آنها به شمار می آید وقطعا نسل آینده را از خطرات حاکمیت استبداد و طالبانیسم در کشور در امان نگه می دارد.اما مصالحه قابل پیش بینی توسط سردمداران اصلاحات قطعا تیر خلاصی است بر پیکره نیمه جان اصلاحات نا موفق در ایران که همچون انقلاب مشروطیت و نهضت ملی مصدق به تاریک خانه تاریخ سپرده خواهد شد و این ملت ایران است که یک بار دیگر اسیر استبدادی خواهد شد که سی سال قبل  سعی در رهایی از آن داشت.

هر چند تاریخ این نظام نشان می دهد که نمی توان به سرانجام این ماجرا چندان خوشبین بود اما باز هم امیدوارم که اصلاح طلبان ایرانی از آخرین فرصت خود برای اعاده حقوق ملت استفاده کنند وگرنه ملت هیچ گاه به آنها اعتماد مجددی نخواهد کرد و این اخرین حضور آنهابرای تغییر در حاکمیتی بود که رای ملت را تزیینی و برای پز دادن به کشور های دیگر می داند و در خفا هر آنچه که می خواهد بر سر کشور و مردم تحت ستمش می آورد.