امروز نهمین روز اعتراضات مردمی به نتایج اعلام شده انتخابات است و هنوز معترضین در سراسر کشور و به خصوص در پایتخت به شدت به اعتراضات خود ادامه می دهند و نیروهای امنیتی و انتظامی هم چنان با سرکوب این اعتراضات حتی به وسیله به خاک و خون کشیدن ملت نتوانسته اند که اندکی از خشم ملی ایرانیان را از تقلب بزرگی که در آرایشان صورت گرفته را کاهش دهند.

رهبر حکومت اسلامی هم  در روز جمعه با معترضین و رهبران آن به شدت اتمام حجت کرد و عواقب خون های ریخته شده در این جریانات سرکوب را به گردن موسوی و  اصلاح طلبان انداخت تا نشان دهد انچه که قرار است از این پس در کشور رخ دهد نه یک سرکوب که یک کشتار عظیم مردمی خواهد بود.وی گفت که حتی حاضر است جان ناچیزش را هم برای حفظ این انقلاب فدا کند.

این آخرین زنهار یک مقام رسمی کشور و شخص اول نظام بود و  به نوعی اعلان جنگی تمام عیار از فردای این سخنان به شمار می رفت و اگر اثر می کرد خاتمه دهنده این حجم سرکوب ها بود اما دیروز بعداز ظهر نیروهای امنیتی با شدید ترین برخورد ممکن باعث کشته و زخمی شدن تعداد زیادی از هموطنان عزیزمان شدند و این شاید اغاز یک جنگ تمام عیار میان نظام و مردمی است که تنها خواسته شان ابطال انتخابات و برگزاری انتخابات مجدد است.

اما چرا نظام حاضر نیست علیرغم خواست ملی مردم کرنش از خود نشان دهد و برای حفظ اندک حیثیت باقی مانده خود در سطح دنیا خواسته مخالفینش را تحقق بخشد.اگر حکومت همچنان به ماجراجویی هایش در این مسیر ادامه دهد مشخص نیست که پایان این همه خونریزی و درگیری چه خواهد شد و شاید ادامه درگیری ها ملت رابه انقلابی دیگر شبیه انقلاب بهمن 57 متمایل کنددیشب ملت شهادت مظلومانه دختر جوانی را دیدند که برای تحقق خواسته اش به میان هموطنانش آمده بودبه راستی مگر او چه گناهی داشت که با او این گونه کردید نگذارید ملت تصمیم دیگری بگیرند با مردم همراه شوید وگرنه شما هم مجبور خواهید شد که به شنیدن صدای اعتراض ملت اعتراف کنید.

اگر به قول رهبر حکومت اسلامی ایشان اهل خیانت در آرای ملت نیستند چرا تن به هیچ گونه بررسی شفاف و عادلانه نتیجه آرای اعلام شده نمی دهند؟؟؟

ایشان که این چنین از حضور ملت در عرصه انتخابات اظهار وجد و شعف می کند چرا اکنون خواسته به حق بخش عظیمی از این ملت را به پشیزی نمی گیرد و دستور غیر مستقیم سرکوب معترضین را از بلندگوی نماز جمعه صادر می کند؟؟؟

بی اعتمادی به مسولین نظام روز به روز بیشتر می شود و اگر تصمیم عاقلانه ای از سوی مسولین نظام گرفته نشود پایان این ماجرا به هیچ وجه روشن نیست و شاید آن چیزی که نباید بشود محقق شود.